ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Όσα αναφέρονται σε αυτό το κείμενο αποτελούν απόσπασμα προφητειών του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπεδινού. Ο Γέροντας κοιμήθηκε την 1η Ιουλίου 2009 με ένα χαμόγελο στα χείλη, αφού πρώτα φρόντισε να μας αφήσει ως παρακαταθήκη διάφορες προφητείες. Η συγκεκριμένη αναφέρεται σε πρόδρομα γεγονότα, παγκόσμια και ελληνικά, που θα οδηγήσουν σε μια τρίτη παγκόσμια σύρραξη που θα καταλήξει στον Αρμαγεδώνα.

ΠΡΟΔΡΟΜΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Καταρχήν θα συμβεί μια πολιτειακή κρίση στον Ελλαδικό χώρο που θα έχει γενικότερες επιπτώσεις στην οικονομία. Το παγκόσμιο κεφάλαιο(το εβραϊκό) θα υποχωρήσει και η χώρα θα υποστεί δεινές επιπτώσεις. Θα παρατηρηθούν απολύσεις εργαζομένων, εθνική οικονομική κρίση και πείνα.
Οι Τούρκοι θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση της Ελλάδας και θα επιτεθούν. Η νίκη τους όμως θα είναι προσωρινή, καθώς αναπάντεχα η Ελλάδα θα αποκτήσει σύμμαχο την Ρωσία, η οποία θα επιτύχει εισβολή στα Τουρκικά εδάφη και νίκη. Μετά την στρατιωτική τους επιτυχία όμως οι Ρώσοι θα θελήσουν να προσαρτήσουν στην κυριότητα τους τα εδάφη των Στενών και την Κωνσταντινούπολη.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Οι Ρώσοι θα παραμείνουν στα Στενά περίπου 2-3 μήνες μόνο, γιατί γρήγορα θα αρχίσουν οι εχθροπραξίες λόγω των αντιδράσεων των Αμερικανών οι οποίοι θα υποκινηθούν από τον Εβραϊσμό. Οι Αμερικανοί μαζί με τους μισθοφόρους συμμάχους τους(π.χ Ιαπωνία) θα συγκεντρωθούν στην περιοχή των Στενών και θα πολεμήσουν με σκοπό την εξαφάνιση του Χριστιανισμού. Οι Εβραίοι που αντιμάχονται τους Χριστιανούς και το Βατικανό που στο παρελθόν χάρισε στους Τούρκους την Πόλη, θα είναι αρωγοί του αμερικανικού στρατιωτικού εγχειρήματος.
Τότε θα εμφανιστεί Άγγελος Κυρίου που θα προκαλέσει μέθη στα εμπόλεμα μέρη και θα οδηγηθούν επί 3 μερόνυχτα σε εχθροπραξίες. Η Ελλάδα θα μείνει αμέτοχη από τον πόλεμο αυτό και την σφαγή που θα έχει θύματα 700.000.000 άνδρες. Η Πόλη θα καταστραφεί και η Τουρκία θα χαθεί ως έθνος και χώρα. Το μόνο κτίσμα που θα περισωθεί θα είναι η Αγία Σοφία.
Στη συνέχεια ο ίδιος Άγγελος θα εμφανιστεί και θα γίνει ορατός από όλους την ώρα που θα προστάζει τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Οι λίγοι ζωντανοί και λογικοί εναπομείναντες θα αντιληφθούν τον παράλογο χαρακτήρα του πολέμου και θα επιστρέψουν στις χώρες τους.

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Μετά το πέρας του πολέμου, στον οποίο θα εξοντωθούν οι μεγάλες δυνάμεις, ο Άγγελος κατόπιν εντολής του Κυρίου θα αναστήσει πολιτικούς και εκκλησιαστικούς ηγέτες του Βυζαντίου που θα αναλάβουν να διοικήσουν την ανθρωπότητα. Τα σκήπτρα θα τα παραλάβει όμως ένας κεκοιμημένος Βυζαντινός Άγιος Έλληνας Βασιλιάς με το όνομα Ιωάννης. Η πραγματική ταυτότητα του συγκεκριμένου προσώπου είναι άγνωστη, σύμφωνα όμως με τα λεγόμενα ορισμένων Αγιορειτών πατέρων, θεωρείται ως πιθανή η περίπτωση του Ιωάννη Δούκα Βατάτζη. O Ιωάννης ήταν αυτοκράτορας της Νίκαιας και γεννήθηκε στο Διδυμότειχο, πάνω στο κάστρο του οποίου βρίσκεται η απλοϊκή εικόνα του. Ο Βατάτζης μετά τον θάνατο του βρέθηκε με άφθαρτο το σώμα στον τάφο του, για αυτό και του αποδόθηκε ο τίτλος του μαρμαρωμένου βασιλιά. Η μνήμη του τιμάται στις 4 Νοεμβρίου και σύμφωνα με τους λαϊκούς θρύλους θα είναι ο βασιλιάς που θα αναστηθεί και θα ανακαταλάβει την Πόλη.
Με την άνοδο του μαρμαρωμένου βασιλιά και πάλι στον θρόνο θα αρχίσει η αναγέννηση του έθνους. Η Ελλάδα θα επιστρέψει εδαφικά στον Βόσπορο και στα παράλια της Μικράς Ασίας και εκατομμύρια χριστιανοί των περιοχών αυτών θα βαπτιστούν και θα ανακαινίσουν τις βυζαντινές εκκλησίες.
Στη συνέχεια θα κυριαρχήσει η ειρήνη και η ευημερία για περίπου 30-40 έτη ώστε να οργανωθεί ο Χριστιανισμός. Έπειτα θα έρθει η ώρα του Αντίχριστου και η συντέλεια του κόσμου.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τα ακριβή χρονικά πλαίσια των γεγονότων που αναφέρθηκαν είναι άγνωστα, όμως τα σημεία των καιρών και οι προφητείες των πατέρων όπως του Οσίου Ανδρέα, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Γέροντα Παϊσίου και άλλων εν ζωή πατέρων, προμηνούν πως είναι κοντινά.
Το μόνο σίγουρο είναι όμως ότι η αναγέννηση της ανθρωπότητας θα ξεκινήσει από την Ορθόδοξη Ελλάδα, όπως έγινε και την εποχή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, αλλά δυστυχώς θα είναι και η τελευταία.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Ιωάννης Γ’ Δούκας Βατάτζης γεννήθηκε το 1192 στο Διδυμότειχο της Θράκης. Καταγόταν από μεγάλη στρατιωτική οικογένεια που είχε αντιπροσώπους στην σύγκλητο και συνδεόταν συγγενικά με επιφανείς οικογένειες της εποχής. Μετά τον θάνατο των γονιών του, ο Ιωάννης μοίρασε την μεγάλη περιουσία που κληρονόμησε στους φτωχούς και στην Εκκλησία. Στην συνέχεια επειδή η Κωνσταντινούπολη ήταν στα χέρια των Φράγκων από το 1204, κατευθύνθηκε στο Νυμφαίο της Βιθυνίας. Εκεί είχε μεταφερθεί η έδρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας της Νίκαιας από τον αυτοκράτορα Θεόδωρο Λάσκαρη, έναν ευσεβή χριστιανό που ήταν και ο ποιητής της Μεγάλης Παράκλησης στην Παναγία.
Ο Ιωάννης στη νέα πρωτεύουσα, με την μεσολάβηση ενός θείου του που ήταν συνεργάτης του αυτοκράτορα και υπηρετούσε ως ιερέας στο παλάτι, προσελήφθηκε ως πρωτοσβεστιάριος στην αυτοκρατορική αυλή. Ο αυτοκράτορας εκτιμώντας τα προσόντα και το ήθος του, του έδωσε το 1212 την πρωτότοκη κόρη του Ειρήνη για σύζυγο του και καθώς δεν είχε ενήλικες άρρενες απογόνους, τον ανέδειξε διάδοχο του. Το 1222, μετά τον θάνατο του πεθερού του, ο Ιωάννης Βατάτζης στέφθηκε από τον πατριάρχη, αυτοκράτορας. Η σύζυγος του Ειρήνη γέννησε το 1222 έναν και μοναδικό γιο, τον διάδοχο Θεόδωρο Β’ και πέθανε το 1241. Ο Ιωάννης το 1244 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την κόρη του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β’, Κωνσταντία-Άννα.
Το 1253, μετά την εκστρατεία του κατά του ηγεμόνα της Ηπείρου, η κατάσταση της υγείας του αυτοκράτορα, ο οποίος έπασχε από επιληψία, επιδεινώθηκε. Πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1254 στο Νυμφαίο και θάφτηκε στη μονή του Χριστού Σωτήρος (Σωσάνδρας) κοντά στην Μαγνησία, στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής ο Ιωάννης συνέχισε γενικά το έργο του προκατόχου του, με βασικό στόχο την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης και την αποκατάσταση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Οι κυριότεροι αντίπαλοι του ήταν το δεσποτάτο της Ηπείρου, η Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, το σουλτανάτο του Ικονίου και η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.
Στο πλαίσιο των πολεμικών επιχειρήσεων που διεξήχθησαν στο διάστημα 1222-1225, ο Ιωάννης κατάφερε να απωθήσει τους Λατίνους από όλο σχεδόν το χώρο της Μικράς Ασίας, η οποία προσαρτήθηκε στην αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ταυτόχρονα συγκρότησε ισχυρό στόλο και με βάση τον Ελλήσποντο ανέλαβε επιχειρήσεις και κατέλαβε τα νησιά Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία. Στη συνέχεια η προσοχή του αυτοκράτορα στράφηκε προς τα ευρωπαϊκά εδάφη, όπου τα στρατεύματα του αφού κατέλαβαν αρκετές παράλιες πόλεις, εισήλθαν στην Ανδριανούπολη. Αργότερα ο Ιωάννης στράφηκε στην Ανατολή και έπειτα από μια περιορισμένης έκτασης εκστρατεία και διαπραγματεύσεις με το σουλτανάτο του Ικονίου, κατάφερε να διασφαλίσει τα ανατολικά σύνορα.
Μολονότι δεν μπόρεσε να υλοποιήσει τον τελικό του στόχο, την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, η οποία συντελέστηκε επτά χρόνια μετά το θάνατο του επί του Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου, αδιαμφισβήτητα ο Ιωάννης Βατάτζης υπήρξε ο δημιουργός όλων των προϋποθέσεων για την επανάκτηση του θρόνου της Κωνσταντινούπολης και την αποκατάσταση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Σχέση με Βατικανό: Η παπική εκκλησία ανέκαθεν επιθυμούσε την υποταγή της ανατολικής στην εποπτεία του Βατικανού. Ο Ιωάννης Βατάτζης όμως είχε σαν κύριο στόχο την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Οι δύο πλευρές λοιπόν ήταν πρόθυμες να προβούν σε ορισμένες αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να πραγματοποιήσουν τις επιδιώξεις τους. Οι πρώτες διαπραγματεύσεις που αφορούσαν ζητήματα της ένωσης των δύο εκκλησιών έλαβαν χώρα στη Νίκαια, αλλά κατέληξαν σε αδιέξοδο λόγω της αδιαλλαξίας των Λατίνων σε δογματικά θέματα. Το 1243 οι επαφές με την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, που εκπροσωπείτο από καινούργιο πάπα, ξεκίνησαν ξανά με προοπτικές προσέγγισης. Οι πολιτικές εξελίξεις της εποχής όμως και οι αντιρρήσεις του πατριάρχη καθυστέρησαν τις διαπραγματεύσεις και τελικά οδήγησαν σε ναυάγιο. Τελικά οι προσπάθειες σταμάτησαν λόγω του ταυτόχρονου σχεδόν θανάτου του Βατάτζη, του πατριάρχη και του πάπα.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κοινωνική δομή: Η επιτυχημένη επεκτατική πολιτική του αυτοκράτορα οδήγησε στην προσάρτηση πολλών νέων εδαφών που ωστόσο απαιτούσαν σωστή διοίκηση. Ο Βατάτζης φρόντισε για αυτό και διόρισε ως διοικητές άτομα μη ευγενούς καταγωγής στα οποία παραχώρησε ευρείες δραστηριότητες. Φρόντισε όμως ώστε να εξασφαλιστεί η ορθή απονομή δικαιοσύνης από την διοικητική εξουσία και η αποφυγή καταχρήσεων.

Επίσης στο πλαίσιο της κοινωνικής του πολιτικής ο αυτοκράτορας μερίμνησε για την ανύψωση του βιοτικού επιπέδου του αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Έκανε απογραφή της χώρας και απένειμε σε κάθε υπήκοο της αυτοκρατορίας μερίδα γης. Προς το τέλος της διακυβέρνησης του επίσης προχώρησε σε επιτάξεις ορισμένων κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων μεγαλογαιοκτημόνων και αριστοκρατών, προκαλώντας την δυσαρέσκεια τους.
Οικονομία: Η επιτυχία της εσωτερικής πολιτικής του Ιωάννη στηρίχτηκε στα αγροτικά και οικονομικά μέτρα. Οι ενέργειες στον τομέα αυτό απέβλεπαν στην οικονομική αυτάρκεια και στην εξυγίανση της εγχώριας παραγωγής, ενώ παράλληλα στόχευαν στον περιορισμό της εισαγωγής ξένων ειδών πολυτελείας.

Εκκλησία: Ο Ιωάννης Βατάτζης ασχολήθηκε ιδιαίτερα για την επίτευξη της καλής λειτουργίας της εκκλησίας. Καταρχήν απαγόρευσε στις πολιτικές αρχές να αναμιγνύονται στην εκκλησιαστική κληρονομιά. Επίσης έκανε γενναιόδωρες χορηγίες σε εκκλησιαστικά ιδρύματα και φρόντισε για την ανοικοδόμηση και την ανέγερση ναών.

Στρατός: Τα μέτρα που πήρε ο αυτοκράτορας για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων και την βελτίωση της άμυνας της χώρας ήταν τα εξής:

• Παραχώρηση προνομίων στους στρατιωτικούς.
• Ανέγερση οχυρών στις ακριτικές περιοχές.
• Αναστηλωτικά έργα στα τείχη πολλών πόλεων.
• Ανασυγκρότηση του στόλου.
• Άδεια εγκατάστασης ξένων λαών στις παραμεθόριες περιοχές της Θράκης, της Μακεδονίας και της Φρυγίας, με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών υπηρεσιών.

Επιστήμη-Τέχνη: Ο Βατάτζης ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ανάπτυξη των επιστημών, των τεχνών και της παιδείας. Μερίμνησε για την ίδρυση βιβλιοθηκών στις πόλεις και έδειξε ενθουσιασμό για την συλλογή και την αντιγραφή χειρόγραφων.

ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ
Μετά τον θάνατο του Βατατζή, το σώμα του ευσεβούς βασιλιά ενταφιάστηκε σε ένα μοναστήρι που το είχε κτίσει ο ίδιος και το είχε ονομάσει Σώσανδρα, ενώ αργότερα με θαυμαστή αποκάλυψη, ο ίδιος ο Ιωάννης ζήτησε να μετακομισθεί το λείψανο του στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Όταν όμως ανοίχτηκε ο τάφος, επτά χρόνια μετά τον θάνατο του, για να εκτελεστεί η μετακομιδή, αναβλήθηκε ευωδία ενώ το σώμα και τα ρούχα του αυτοκράτορα ήταν αναλλοίωτα. Η εικόνα του λειψάνου ήταν ενός ζωντανού ανθρώπου με βασιλική ιδιότητα που καθόταν στο θρόνο του. Με αφορμή την συγκεκριμένη κατάσταση στην οποία ανευρέθηκε ο Βατάτζης, του αποδόθηκε το θρυλικό και διαχρονικό στους αιώνες όνομα: Μαρμαρωμένος βασιλιάς.
Από τότε το τίμιο λείψανο του Βατάτζη έδωσε πολλά θαύματα, γιατρεύοντας ασθένειες, διώκοντας δαίμονες και θεραπεύοντας πάθη. Όλα αυτά μαζί με την ευαισθησία του εν ζωή για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα έκαναν το όνομα του Ιωάννη Βατάτζη σεβαστό και αγαπητό στον λαό.
Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του ανακηρύχτηκε άγιος και με την φροντίδα του λαού ανεγέρθηκε στο Νυμφαίο ναός προς τιμή του. Γρήγορα η λατρεία του αγίου-αυτοκράτορα διαδόθηκε στους πληθυσμούς της δυτικής Μικράς Ασίας και διατηρήθηκε μέχρι τους νεότερους χρόνους, κυρίως στην Έφεσο. Η εκκλησία όμως δεν αναγνώρισε επίσημα τον άγιο Ιωάννη Βατάτζη, ωστόσο αναφέρεται η μνήμη του στις 4 Νοεμβρίου.

Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΤΑΣΗ
Το 33 μ.Χ και λίγες μέρες πριν τον θάνατό Του, ο ίδιος ο Ιησούς στο όρος των ελαιών, αποκάλυψε σε 4 μαθητές Του μερικές πληροφορίες σχετικές με τις ύστατες μέρες του κόσμου.
Αυτή η εσχατολογική προφητεία του Κυρίου που ονομάζεται «Μικρή Αποκάλυψη», περιέχεται σε κάποια ευαγγέλια (240 κεφάλαιο Ματθαίου, 130 κεφάλαιο Μάρκου, 210 κεφάλαιο Λουκά) και περιλαμβάνει τα εξείς:
1) Τα σημεία που προηγούνται της καταστροφής της Ιερουσαλήμ. (33μ.Χ-70μ.Χ)
2) Γενικές πληροφορίες για τα γεγονότα και τον χρόνο της συντέλειας του κόσμου.
3) Σύσταση στους χριστιανούς για επαγρύπνηση, λόγω του ότι ο χρόνος της τελικής κρίσης είναι γνωστός μόνο στον Θεό και δεν θα αποκαλυφθεί σε κανένα άλλον. (Ματθ 24:44, Ματθ 24:36, Πράξεις 1:7)
Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι για διάφορους λόγους (όπως: έντονη επιθυμία για επάνοδο του Κυρίου, μεγάλες γεωφυσικές καταστροφές, διωγμοί χριστιανών, ιδιοτέλεια καιροσκόπων), παράκουσαν την σύσταση του Κυρίου και επιχείρησαν να προσδιορίσουν ανεπιτυχώς, τοπογραφικά και χρονολογικά την Δευτέρα Παρουσία.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΕΨΕΩΝ
Από τον 10 αιώνα μ.Χ (Το 33 μ.Χ για την ακρίβεια και λίγο μετά τον θάνατο του Ιησού) έως τον 210 αιώνα (σημερινή εποχή), διάφορα άτομα ή κινήματα θρησκευτικά ή ιδεολογικά έχουν ανακοινώσει τις παρακάτω πιθανές ημερομηνίες εμφάνισης του Ιησού.
*1ος αιώνας μ.Χ : Οι πρώτοι χριστιανοί λόγω υπερβολικού ζήλου παρανοούν τα λόγια των αποστόλων και προσμένουν σύντομα την Δευτέρα Παρουσία.
*2ος αιώνας μ.Χ : Οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς πιστεύουν στην έλευση της Χιλιετούς Βασιλείας και στην εγκαθίδρυσή της στην Ιερουσαλήμ, στις μέρες τους.
*3ος αιώνας μ.Χ : Ίδρυση της αίρεσης του Μοντανισμού που διακηρύσσει την έλευση του Χριστού στην Πεπούζα της Μ.Ασίας.
*4Ος - 10Ος αιώνας μ.Χ: Εξασθένηση των προσδοκιών για την Δευτέρα Παρουσία αυτήν την περίοδο. Μόνη εξαίρεση το τέλος του 10ου αιώνα, διότι υπάρχει σε πολλούς η πίστη ότι λήγει η Χιλιετής Βασιλεία.
*11ος – 18ος αιώνας: Γνωστές προσωπικότητες ανακοινώνουν πιθανές ημερομηνίες της συντέλειας του κόσμου, όπως ο Λούθηρος (16ος αιώνας) και ο Νεύτων (17ος αιώνας). Επίσης ιδρύονται κινήματα και αιρέσεις (το κίνημα των γερμανών αγροτών, οι «Παλαιοί πιστοί» στην Ρωσία), που προσηλυτίζουν κόσμο και τους οδηγούν σε ακραίες πράξεις όπως μαζικές αυτοκτονίες
*19Ος – 20Ος αιώνας: Εμφανίζονται οι σύγχρονες γνωστές αιρέσεις που παρερμηνεύοντας τα σημεία των καιρών προφητεύουν συγκεκριμένες ημερομηνίες της συντέλειας του κόσμου.
Αντβεντιστές: Πίστευαν ότι η Δευτέρα Παρουσία θα γινόταν στις 22 Μαρτίου 1844.

Πεντηκοστιανοί: Διεκήρρυταν πως ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1918) αποτελούσε την «Μεγάλη θλίψη» των τρισήμισυ χρόνων και με το τέλος του θα γινόταν η Β΄Παρουσία. Το 1991 ανακοίνωσαν πάλι τον ερχομό και την επταετή βασιλεία του αντίχριστου στην δεκαετία 1990-2000 που θα τελείωνε με την αρχή του Γ΄Παγκοσμίου πολέμου.
Μάρτυρες του Ιεχωβά: Πιστεύουν ότι από το 1975 αρχίζει η Χιλιετής Βασιλεία.
*21ος αιώνας: Οι μύστες της οργάνωσης «Μεγάλη Πυραμίδα» περιμένουν το 2039 την παρουσία του Μεσσία.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΕΨΕΩΝ
Αναλύοντας αυτή την ιστορική αναδρομή των ανεπιτυχών προβλέψεων εξάγονται τα εξείς συμπεράσματα:
1) Υπάρχουν πλήθος προβλέψεων, άλλων περισσότερο γνωστών και άλλων λιγότερο. Παραθέτουμε όμως τις πιο διαδεδομένες που λόγω του ότι τα άτομα ή τα κινήματα που τις ανακοίνωσαν ήταν λαοπρόβλητα, επηρέασαν πολύ κόσμο
2) Υπάρχει μια κατανομή στην συχνότητα εμφάνισης τους στην διάρκεια της ιστορίας.Δηλαδή:
- Στους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους λόγω του ζήλου των πιστών και των έντονων διωγμών τους, οι εσχατολογικές προβλέψεις ήταν πολλές.
- Από τον 40 – 100 αιώνα, η εσχατολογική κίνηση ατονεί λόγω της αναγνώρισης του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία.
- Στη διάρκεια του Μεσαίωνα υπάρχουν λίγες σχετικά προβλέψεις, σε κομβικές όμως ημερομηνίες (1000 μ.Χ – 1500μ.Χ – 2000μ.Χ )
- Στις μέρες μας υπάρχει πάλι έξαρση του φαινομένου, που στηρίζεται στην θεωρία ότι μετά από 6000 έτη ανθρώπινης ιστορίας είναι λογικό να πλησιάζει η ώρα της 1000ετούς ανάπαυσης.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το τελικό συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι οι χριστιανοί δεν πρέπει να ζούν με το άγχος της συντέλειας του κόσμου, αλλά και ούτε να είναι αδιάφοροι. Πρέπει όπως συμβουλεύουν οι Απόστολοι να βρίσκονται σε διαρκή ετοιμότητα, αφού την ώρα και την μέρα γνωρίζει μόνο ο Ουράνιος Πατέρας.Τα βιβλικά κείμενα από την άλλη μας δίνουν μόνο το γενικό πλαίσιο των εσχάτων και δεν επιτρέπουν την πρόβλεψη της εγγύτητας του τέλους μέσω χρονικών υπολογισμών. Αν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό, ο Ιησούς, οι Απόστολοι και θεόπνευστοι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης θα υπολόγιζαν τον ακριβή καιρό και θα τον γνωστοποιούσαν.